سوسياليسم

مه 22, 2012

توى صف ايستاده ام براى برنامه اى كه يك ساعت ديگر قرار است شروع بشود، و بيست سى نفرى – كه به مرور بيشتر مى شوند – جلويم هستند. دانشجو و بى پول كه بودم با اين ماجرا خيلى حال مى كردم كه براى يك سرويسى مثل كنسرت يا تياتر و سينما تعدادى بليت ارزان و گاهى مجانى وجود دارد و آدم با خرج كردن از وقت و حوصله به جاى پول مى تواند ازش استفاده كند. شبيه اين ماجرا سرويس جاى خوب داشتن در چنين برنامه هاييست، مشابه كنسرتى كه الان در صفش ايستاده ام: جاى نشستن و بليت ها شماره ندارند، و در نتيجه جايى كه به آدم مى رسد بستگى به موقعيتش در صف دارد.
سالن هاى بزرگ و اساسى البته اين طور نيستند و رديف هاى جلويى – كاره در – گاهى قيمتشان چهار پنج برابر رديف هاى عقبى است.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s